Link

Somber

Het is zover, de basisschool van mijn zoon gaat sluiten. Nog een paar weken en dan gaan de deuren van deze prachtige plattelandsschool voorgoed dicht. Een school die bijna 255 jaar heeft bestaan! Ik ben er behoorlijk treurig van. Zó treurig dat ik zelfs niet toekom aan breien, haken en al die dingen waar ik zo van hou…  En ik ben niet alleen verdrietig en sip maar ook boos en nog steeds pisnijdig. Dit stukje gaat niet over wol of een leuk nieuw breiprojectje maar over mijn frustratie en verbazing omtrent de sluiting van een geweldige school en de slordige manier waarop dit is gegaan.

(Ik wilde hier een link invoegen naar de website van obs Genne maar kom er net achter dat hun website zelfs al uit de lucht is!… is er wat servies binnen handbereik wat ik kapot kan smijten?? Oké, 21….22… adem in, adem uit…

Het plattelandsschooltje dat tussen Zwolle en Hasselt staat, in het buurtschap Genne, is een heel bijzondere school. Het is klein en knus en staat prachtig gelegen midden tussen weilanden en boerderijen. Voor kinderen zoals Teun (mijn zoon) is het geweldig. Teun begon op een andere school waar hij niet op zijn plek was. Het was te groot (voor hem), te druk. Er was geen klik met de juf. Op Genne bloeide hij helemaal op en wat is dat genieten! Van heinde en verre kwamen ouders hun kinderen naar deze bijzondere plek brengen en eerlijk is eerlijk dat heb je er voor over! Het is fantastisch om te zien hoe fijn deze kinderen het hebben op school én met elkaar. Geweldig toch, dat dit een uitkomst is voor een groep kinderen die op een andere school niet op hun plek is?

OBS Genne

Helaas brak na de zomervakantie van 2017 de pleuris uit (pardon my french). Tijdens een ouderavond werd ons verteld dat de school een verzoek tot sluiting zou indienen i.v.m.  o.a. het geringe aantal leerlingen. Alle aanwezige ouders waren met stomheid geslagen want dit hadden we niet aan zien komen. Er was ons niets verteld en we zaten toch al zo’n 6 weken in het nieuwe schooljaar. De school had op dit moment genoeg leerlingen maar zou inderdaad onder het landelijk gemiddelde komen als groep 8 zou uitvliegen. Maar…zo dachten wij, het jaar begint net en er komen vast en zeker nieuwe aanmeldingen. Bovendien mag een school 3 jaar onder het gemiddelde zitten en er was al vaker met dit bijltje gehakt…dusss no worries.

Er werden door de heer Boon, directeur van de Stichting Op Kop, verschillende problemen op tafel gegooid die volgens de stichting onmogelijk waren op te lossen. Zo is het schijnbaar onmogelijk om vervangende leerkrachten te vinden en een duurzaam concept te bedenken voor de werving van nieuwe leerlingen. Bijzondere uitspraken van een schoolbestuur vind je niet? Wij mochten als ouders wel iets gaan verzinnen, goh wat aardig…  Vanaf dag 1 hadden we geen enkele kans van slagen (en is het bovendien niet vreemd dat je ouders naar een oplossing laat zoeken voor jouw problemen?). Toch gingen we vol goede moed aan de slag maar van alle kanten werden we tegengewerkt. Door de MR, door de gemeente Zwartewaterland en door het schoolbestuur met als hoofd de ‘geweldige’ (tromgeroffel) Albertoóó Boon. Check als je tijd hebt even zijn linkedin profiel om te lezen hoe fantastisch hij is (lees: hoe fantastisch hij zichzelf vindt). ‘Zijn hart ligt bij kinderen’ schrijft hij…. ‘Het tackelen van (complexe) problemen zorgt voor voldoening en trots’. schrijft hij…. Mag ik een grote emmer alsjeblieft? Als zijn hart daadwerkelijk bij kinderen ligt zou hij hebben gevochten voor het behoud van deze school en voor de kinderen! Dan had hij experts ingeschakeld om een duurzaam wervingsplan op te stellen en dan had hij zijn stinkende best gedaan om samen met ons te praten over oplossingen! Helaas Alberto (snij)Boon, ik heb geen goed woord over voor jouw manier in deze. Praatjes vullen geen gaatjes Alberto en in nood leer je de mensen kennen. Kijk, hier had het bestuur van stichting Op Kop, en met name de heer Boon de daad bij al die ambitieuze (LinkedIn) woorden kunnen voegen. Woorden die pronken op websites, in schoolgidsen en vloeiend uit monden glibberen. Je voorgangers op diezelfde plek hebben het wel laten zien, jij niet!

Kortom: De oudste school van Nederland gaat sluiten, de school waar mijn zoon zijn lach en zijn plezier in school terug kreeg…. Ik kijk nog steeds, en waarschijnlijk tot in lengte van dagen vol verbazing en ongeloof terug op deze in beginsel al gelopen race. Wat heb ik mij gestoord aan al die loze kletspraat van mensen die hier wat gewicht in de schaal hadden kunnen leggen. In mijn ogen is totaal voorbijgaan aan het doel waar het eigenlijk allemaal om te doen is, namelijk: onze kinderen! Het is om te janken en om je rot te schamen.

OBS Genne

De laatste weken zijn ingegaan en daar maken we ondanks alles natuurlijk iets moois van. Samen met de overgebleven kinderen en de fantastische meester! OBS Genne, met al je moois, goeds en helaas ook lelijks, ik ga je nooit, nooit, NOOIT vergeten….

 

Dank jullie wel voor het lezen van mijn klaagzang. Volgende keer weer gewoon wollig nieuws!

 

 

 

 

Advertenties
The day after… Nationale Molendag 2019

The day after… Nationale Molendag 2019

Wauw wat een mooie dag gisteren. Ik stond met een kraam vol moois bij molen ‘de Zwaluw‘ in Hasselt tijdens de Nationale Molendag. Het weer was prachtig en zoals jullie natuurlijk gelezen, gehoord of zelf gezien hebben was het dit jaar een topjaar wat bezoekers betreft. Iedereen bedankt voor de gezellige dag!

molendag 2019molendag 2019.3molendag 2019.2molendag 2019.1

Slaap lekker voor straks en tot een volgende keer.

 

Afbeelding

Zo’n dag…

Vandaag was zo’n dag. Zo’n dag waar je je de hele week op hebt verheugd. Je hoeft niet te werken en je kinderen zijn naar school. Deze dag kun je alles doen wat je zou willen, er is niets wat je tegenhoudt… Maar dan….dan zie je de berg afwas op het aanrecht en 2 volle wasmanden en de vloer ziet er eigenlijk ook best ranzig uit… Moet je hond nu alwéér plassen?? En oh ja… de kippen van je ouders (zij zitten heerlijk in Griekenland) moet je loslaten en eten geven en de koffie is óók nog op dus supermarkt!! Oké oké, vliegensvlug vink je alles af omdat je anders onmogelijk kunt genieten van je vrije dag. En dan, jaaá daar is het moment dan eindelijk,  jouw dag kan beginnen…. om half 2!! Nog 1,5 uur en dan gaat de school uit…

De Felixtrui (een foto zie je in mijn vorige stukje)  die al eeuwen op m’n pennen staat gaat wederom vandaag niet afgehecht worden. Op één of andere manier lukt het steeds niet om ‘em af te maken. En met het humeur wat ik nu heb al helemaal niet. Toen ik hem voorbij zag komen op Instagram was ik verliefd! Deze ging ik voor mezelf breien en dat verliep best soepel tot het moment dat ik erachter kwam dat hij veel te klein was (baalbaal!). Omdat ik het zonde vond om helemaal opnieuw te beginnen zou ik verder breien en hier en daar iets aanpassen zodat één van mijn nichtjes hem kon dragen. Afgelopen maandag nam ik hem voor de 2e keer mee naar het bewuste nichtje om te passen. Nog maar 1,5 mouw…. !

Soms heb je van die projecten die niet zo voorspoedig gaan en dan is de zin om eraan te werken mijlenver weg. Zo ook bij deze trui waar ik eerder zo dolverliefd op was. Ondertussen kreeg ik allerlei leuke nieuwe ideeën en die ging ik ook uitvoeren (fout natuurlijk want zo komt die trui nooit af). Maar ach… Ik figuurzaagde schaapjes en haakte en breidde jasjes en sjaaltjes voor die schapen, ik borduurde iets en samen met zoonlief deed ik nog wat houtbewerking. Ik maakte ook nog een paar portemoneetjes (beugeltjes zijn verkrijgbaar in de webwinkel) en ondertussen wacht de Felixpullover geduldig. Nog steeds heeft ie 1 mouw te weinig. Trouwens heb ik ook ‘moeite’ met een 2e sok of handschoen. Ik zie er zó tegenop en soms is het dus zo erg dat een pareltje van een trui een verschrikking wordt en heul lang 1mouwig blijft….

Hieronder zie je de uitgewerkte ideetjes, zijn ze niet leuk?!

schaap

Nieuwe poging tot relax en ontspanning: zaterdag! (fingers crossed).

 

Hulplijn

Hulplijn

Sinds ik eigenaar ben van ‘Wol van Pol‘ krijg ik regelmatig breivragen. Eerlijk  gezegd word ik altijd een beetje zenuwachtig als ik een mailtje krijg met als onderwerp ‘hulp‘ of  ‘vraag over patroon‘ omdat ik mezelf echt niet zie als een breiexpert. Dit klinkt misschien heel suf als eigenaar van een wolwinkel maar hieronder een bekentenis..

Als klein meisje heb ik van mijn moeder leren breien, gewoon voor de leuk, beetje op de bank wat recht en averecht. Op de basisschool moesten we op een gegeven moment een tasje breien. De juf liet ons het voorbeeld zien en dat was prachtig! Helaas lukte het mij niet om een toer te breien zonder steken te laten vallen en de juf had weinig geduld met mij. Ik moest mijn gepriegel mee naar huis nemen om er verder aan te werken en dit voelde echt als strafwerk (mijn moeder heeft me gematst en een flink stuk gebreid, wat de handwerkjuf zeker gezien moet hebben ;-) ) Het eindresultaat was een onogelijk ding met veel gaten en leek totaal niet op het voorbeeldexemplaar.  Bleh, breien was niet mijn ding!

Veééle jaren later toen ik zwanger was van mijn dochter (zij is inmiddels 16!) heb ik een dekentje gebreid maar het ‘echte’ werk begon denk ik toen ik op mezelf ging wonen na mijn scheiding. Ik heb toen een vliegengordijn gepunnikt (haa, het licht kwam in een punnikklosje). Na een heleboel gepunnik ben ik gaan haken en later ook gaan breien. Kussens, dekens, knuffels, sjaals oe wat een fijne bezigheid en ook nog goed voor de verwerking ;-) (er bestaat zelfs een boek met de titel ‘brei je zen‘ hoe leuk is dat?!) Ai ik dwaal af…. Ik had de smaak dus te pakken. Mutsen, handschoenen, vestjes, nog meer sjaals, truitjes en uiteindelijk ook sokken. Supertrots was ik op mezelf toen ik het breien met 4 (5) pennen onder de knie had. En de rondbreinaald, wat een uitvinding!

Kortom, zo ist gekomen en wat kunnen de dingen raar lopen. Het meeste wat ik weet en kan heb ik zelf uitgevogeld en nog steeds leer ik met ieder breiproject (van mijn fouten ;-)). Mijn beide oma’s, die allebei heel erg creatief waren, zijn helaas al overleden en in de tijd dat ze nog leefden was ik veel te druk met gymnastieken en totaal niet bezig met te kijken naar hoe ze die sloffen van mij aan het maken waren. Jammer, want wat hebben ze mooie dingen gemaakt die oma’s van mij en wat had ik veel van ze kunnen leren. Nu is mijn grootste hulplijn YouTube! Inmiddels weet ik, mede daardoor, een heleboel en kan ik met steeds meer zekerheid jullie breivragen beantwoorden.

 

mijn punnikklosjes
Waar het allemaal mee begon…
Topdown
En deze staat nu op de pennen

Prettig weekend allemaal!

 

 

 

 

Valentijnsdag

Valentijnsdag

Gisteren deed ik een boodschap bij één van mijn favoriete winkels, de Hema ! Bij het afrekenen mocht ik een Valentijnskaart uitkiezen! Was ik de 1000e bezoeker vandaag of de 10e in de rij of had de cassierre een oogje op me?? Nee dus, niets van dit alles. Gewoon omdat ik een vaste klant met een klantenpas ben haaá. Zo simpel kan het zijn, hoe dan ook, ik zocht een leuke kaart uit en bedacht me op weg naar huis dat ik totaal niet bezig ben met dagen als ‘Valentijnsdag’ maar dat ik als winkeleigenaar daar misschien best gebruik van zou kunnen maken… Ben ik te weinig bezig om mezelf te laten zien dacht ik bij mezelf? Wattedoen?  Tja, het is eigenlijk niets voor mij om te ‘schreeuwen’ om aandacht, ik ben nogal een onopvallend type en van te veel aandacht word ik altijd een beetje ongemakkelijk. Maar een leuke actie misschien of een aanbieding? Heel eerlijk gezegd denk ik dat jullie ‘Wol-van-Pol-klanten’ niet erg warm lopen voor speciale aanbiedingen of acties. Jullie willen vooral goede kwaliteit producten en service. Ik had al eens een weekendactie en daar werd geen gebruik van gemaakt. Jullie kochten gewoon zonder de kortingscode en dat vond ik wel grappig. Uiteraard heb ik de klanten die in dat weekend een bestelling deden gewoon de korting gegeven maar dit zegt toch wel wat. Wie weet verzin ik nog eens iets maar voor nu laat ik het maar voor wat het is en laat ik de acties over aan winkels zoals de Hema . Over de liefde gesproken…. vandaag is een bijzondere dag want mijn ouders zijn vandaag 47 jaar getrouwd! Ik vind het ontzettend mooi en fijn dat zij al zo lang lief en leed delen met elkaar, we hebben het vanmorgen samen gevierd bij mijn broer in zijn werkplaats. Helaas ga ik dit jubileum nooit meemaken (voor mezelf) want ik ben zo’n 10 jaar geleden ‘gescheiden’.  Wat ik echt verdrietig vind, ik had toch altijd een soort van wens om samen met man (de vader van mijn kinderen) oud te worden en dat is dus niet gelukt…. Vooral voor mijn kinderen vind ik het jammer. Maar hoe moeilijk en vervelend het af en toe ook is, het is zoals het is en ik vind dat we het best goed doen met z’n drietjes…. En inmiddels is er voor mij een nieuwe liefde gekomen en hebben we het heel fijn samen. Ik luister terwijl ik dit typ naar zijn muziek, hij maakt hele mooie muziekjes en schreef zelfs deze voor mij (romantisch!).  Misschien stuur ik hem met Valentijnsdag mijn gekregen Hemakaartje ;-)

En om toch een beetje in de Valentijnssfeer te komen zocht ik op het wereld wijde web naar wat leuke dingetjes om te maken. Allemaal met gratis patroon!

Wat dacht je van deze leuke gebreide hartjes van Tanis Lavallée

gebreide hartjes

En dit. Een gehaakte wandhanger met hart in het midden van Selden Sa

filethaken-hart-wandhanger-selden-sa-grijs

En deze sokken! van Knitting Bee

Heart-Dance-Free-Sock-Knitting-Pattern

Er is echt veel leuks te vinden (scrolscrol) en voor je het weet ben je een uur verder….
Voor nu dus snel ajuu en een fijne zondag nog!

 

Nieuwjaar

Nieuwjaar

Het eerste blog van 2019, daar is ie dan. Allereerst natuurlijk, gefeliciteerd met dit nieuwe jaar! Hoeraáá 2019 daar ben je dan en wat ga je ons brengen? Ik hoop dat iedereen gezond is en blijft. Met veel liefde en vrolijkheid te geven en te ontvangen en….. mooie brei- en haakwerkjes ;-)  Aan goede voornemens doe ik eigenlijk niet, jullie? Tenminste, niet persé met een nieuw jaar. Ik heb ze dagelijks, goede voornemens. Als ik ’s avonds in bed lig en de dag nog even doorneem in m’n hoofd neem ik me bijvoorbeeld voor om meer geduld te hebben met mijn kinderen. Om de afwas niet te laten staan, om meer te sporten, om mijn bed vaker te verschonen, om meer te zingen, meer te breien! Dat soort dingen… Tegelijkertijd weet ik dat de dingen nu eenmaal gaan zoals ze gaan. Mijn leven bestaat uit een aaneenschakeling van onverwachte, niet voorziene gebeurtenissen. En 9 van de 10 keer komt er niets terecht van mijn ‘voornemen’ om lekker op de bank te ploffen. Ik zou daar een boek over kunnen schrijven… Geen goede voornemens dus maar meer het dagelijks je best doen om het ‘beter’ te doen dan de dag daarvoor…

Zoals jullie misschien weten, of hebben gelezen, doe ik een aantal Onion wolletjes uit het assortiment. De Onion Organic Cotton en de Fino Organic Cotton + Merino . Ook de Camel + Merino loopt niet zo lekker, hoewel ik daar zelf wel erg van gecharmeerd ben….en krijg ik ook veel enthousiaste reacties van mensen als ze deze wol in het echt zien en voelen maar ja… vooralsnog wordt deze wol niet vaak besteld en dus wil ik ‘schoon schip’ maken. Voor de uitverkoopwol wil ik graag een ander soort van Onion in de plaats. Onion  heeft een heleboel mooie wol en het liefst wil ik de dikkere wol met brandnetelvezel, en dan wel de variant voor op pen 5-6 . Hij is super! Heerlijk zacht, geen gekriebel (daar hebben we de lopi wol voor :-) ). Ook de wol & mohair vind ik geweldig. Kiezen is niet echt mijn ding, dit gaat nog lastig worden, haa maar goed, voorlopig droom ik over zachte nieuwe Onion wol en heb ik nog niets te kiezen, eerst moet de voorraad behoorlijk afnemen zodat ik ruimte heb en hopelijk helpen jullie me daarmee :-). Misschien hebben jullie ook ideeën over andere wol in de webwinkel of missen jullie iets anders. Ik hoor het graag, ik sta open voor moois en leuks! Het liefst wel zo natuurlijk mogelijk (geen nylon, acryl en polyester in de wol).

Nu dan even terugkijken op 2018. Hieronder pronken een aantal mooie creaties van jullie.

vest ine
Vest van Alafosslopi, kleur 0005
sok margreet
Sokken van Onion Nettle Sock Yarn, kleur 1016
truien mireille
Patroon Hreindyr (boek 36), Lettlopi kleur 1409 en 0051
jurk ine
Jurk van Lettlopi, kleur 0059 en kleuraccent kleur 1704
sjaal margot
Sjaal van Onion Cotton + Merino (veeeel kleurtjes)
vest esther
Vest van Lettlopi, kleur 1416 (groen) en 0054
armband ine
Armband van restje Lettlopi, kleur 1704
kerstsok
Kerstsokje van Organic Cotton, kleur 106 en 102

 

sokken agnes
Nettle Sock Yarn sokken, kleur 1017

Over sokken gesproken, ik heb eindelijk sok 1 van de pennen. Ik had al eens een begin  gemaakt op pen nummer 4. Uiteindelijk heb ik ze er toch maar afgehaald en op de gewenste pen 2,5 gezet. De 1e sok is klaar, nu op naar nummer 2. Deze postte ik op Instagram.

Nettle Sock Yarn sok 1, kleur 1002

Er is trouwens weer een nieuwe voorraad sokkenwol in de winkel en binnenkort ook nieuwe kleurtjes, bijvoorbeeld deze en deze

Dit was het weer voor nu, ik wens jullie nog een fijne dag en tot ziens/horens/mails.

 

 

 

 

 

Oktober

Oktober

En dan is het alweer oktober! Ik nam me voor om in ieder geval iedere maand iets te schrijven maar dat is dus duidelijk mislukt… De vorige keer schreef ik over de patronenboeken die niet leverbaar zijn en dat is nog steeds het geval. Af en toe zijn er een paar op voorraad en die bestel ik dan meteen maar de nummers 24 t/m 32 en 34 zijn er steeds niet, grrrr. Heel erg balen want jullie willen breien uit die boeken en dat begrijp ik. Wat zijn ze mooiiii he, de patronen?! Gelukkig is er op het wereld wijde web een heleboel te vinden en te downloaden. Zelf ben ik bezig met een patroon wat ik vond op Ravelry. Ook deze kun je zo van’t web plukken. Helaas kom ik te weinig toe aan lekker-op-de-bank-hangen-en-breien maar voordat het echt koud wordt hoop ik hem toch af te hebben. Ook de sokken waar ik het hier over had staan nog steeds op de naalden (met alleen een stukje boord). Maar ach, er komt vast weer een tijd dat het iets rustiger is en brei ik het één na het ander tot het afkanten en draadjes wegwerken aan toe. En tot die tijd ga ik gewoon door met mijn ren- en vliegwerk ;-) en brei ik af en toe een toertje, ook prima. Wat ik wel heb afgerond zijn mijn vingerloze wanten. Ik had er zelfs een soort fotoreportage van gemaakt om het, met het patroon, te delen met jullie. Helaas dacht mijn telefoon daar anders over… Die liep vast, viel uit en ging van z’n lang zal z’n leven niet meer aan (hellup! paniek!)! Uiteindelijk is het me gelukt om hem weer aan de praat te krijgen maar was alles weg en foetsie. Mijn foto’s, mijn apps, mijn contacten (nog een keer hellup!!). Na een woedeaanval en een paar tranen heb ik me er maar bij neergelegd en dacht ik aan alle mooie dingen in mijn leven; schatten van kinderen een geweldige man en familie, gezondheid, een huis, een fijne hond, een wolwinkel en vrienden waar je alleen maar van kunt dromen. Wat wil een mens nog meer?! (…een werkende telefoon graag !). Oke, ik dwaal af.. Kort samengevat: de vingerloze wanten zijn klaar maar zonder stap voor stap foto’s voor jullie. Hier is wel het eindresultaat: 43383216_135719600720722_3977222793648406528_nVerder knutselde ik hier en daar wat aan ‘bedankt-voor-je-bestelling-dingetjes’ en heb ik een facebook en instagram account aangemaakt. Liken en volgen vind ik leuk (en dat ‘like; ik dan weer)! Wat ik ook leuk zou vinden (nog een like ;-)) is als jullie laten zien wat jullie zoal maken van de bestelde wol. Ik ben altijd heel nieuwsgierig als ik de mooie bolletjes aan het inpakken ben.

En dan ga ik nu nog een paar toertjes aan mijn eigen breiwerkje breien, in de tuin in het najaarszonnetje.

Tot gauw maar weer.